86. rocznica Boju pod Rajskiem — uroczystości pamięci i warta uczniów

Dzisiaj w Rajsku mieszkańcy i samorządowcy uczcili 86. rocznicę jednego z najważniejszych starć z 1939 roku - ceremonia zgromadziła przedstawicieli gminy, szkół, stowarzyszeń i rodzin poległych, a oprawę przygotowała dyrektor OKSiR Weronika Sporysz.

• Rajsko pamięta - uroczystości przy pomniku i uczestnicy obchodów
• Przypomnijmy przełomowe wydarzenia z 4 września 1939 w Rajsku

Rajsko pamięta - uroczystości przy pomniku i uczestnicy obchodów

W obchodach 86. rocznicy Boju pod Rajskiem wzięło udział szerokie grono gości reprezentujących władze i organizacje z terenu gminy Oświęcim. Obecni byli wójt gminy Oświęcim Mirosław Smolarek oraz delegacja powiatu oświęcimskiego na czele z wicestarostą Teresą Jankowską. Reprezentowano także urząd gminy, z zastępcą wójta Rafałem Zielińskim, radnych gminnych, sołtysów i dyrektorów jednostek organizacyjnych oraz placówek oświatowych.

Wśród delegacji znalazły się: Wojskowe Centrum Rekrutacji w Oświęcimiu, Okręg Krakowski Polskiego Związku Łowieckiego, Związek Polskich Spadochroniarzy w Oświęcimiu, Muzeum Pamięci Mieszkańców Ziemi Oświęcimskiej, Fundacja „Pobliskie Miejsca Pamięci” oraz Grupa Operacyjna Kęty. Swoje reprezentacje wystawiły także miejscowe organizacje KGW, LKS i Bractwo Św. Barbary.

Uroczystość koordynowała Weronika Sporysz, dyrektor OKSiR Gminy Oświęcim. W wydarzeniu uczestniczyły dzieci ze Szkoły Podstawowej im. Jana Pawła II w Rajsku oraz z Przedszkola Samorządowego w Rajsku, a wartę honorową pełnili uczniowie klasy wojskowej z Powiatowego Zespołu Nr 2 Szkół Ogólnokształcących Mistrzostwa Sportowego i Technicznych w Oświęcimiu.

Przypomnijmy przełomowe wydarzenia z 4 września 1939 w Rajsku

4 września 1939 roku w Rajsku doszło do zaciętych walk między polskimi żołnierzami ze zgrupowania majora Piotra Ryby a jednostkami 5. Niemieckiej Dywizji Pancernej Wehrmachtu. Starcie sklasyfikowano jako bój spotkaniowy. Polskie oddziały zdołały zniszczyć lub uszkodzić kilka czołgów przeciwnika, co zmusiło niemieckie pancerne formacje do ostrożniejszego nacierania i czekania na wsparcie piechoty oraz artylerii.

Straty polskie oceniono na 70 poległych oraz kilkunastu żołnierzy, którzy utonęli w rzece Sole. Wśród ofiar znalazło się także siedmiu mieszkańców miejscowości. Liczba strat niemieckich jest trudna do dokładnego określenia, jednak nawet jeśli nie były one bardzo wysokie, były odczuwalne i wymagały reorganizacji sztabu dywizji pancernej.

Zatrzymanie postępów 5. Dywizji Pancernej dało polskim oddziałom cenny czas. Pozwoliło to na przegrupowanie i przygotowanie obrony na dalszych odcinkach, a w szczególności umożliwiło oddziałom 6. Dywizji Piechoty i Grupie Operacyjnej „Śląsk” przygotowanie defensywy na podejściu do Krakowa.

Na uroczystości w sposób szczególny powitano rodziny uczestników bitwy: rodziny porucznika Zygmunta Reimschussla i strzelca Józefa Gasidło z Kęt oraz córkę porucznika Szczepana Czaickiego. Całość obchodów miała charakter refleksyjny i pamięciowy, łącząc młodsze pokolenia z historią lokalnego bohaterstwa.

Na podstawie: UG Oświęcim