Wicestarosta Teresa Jankowska i powiat uczcili Święto Wojska

Wicestarosta Teresa Jankowska i członkini Zarządu Powiatu Małgorzata Kotapka uczciły dziś w Oświęcimiu Święto Wojska Polskiego – uroczystości na placu Tadeusza Kościuszki zgromadziły delegacje samorządowe, weteranów i służby, a jednocześnie przypomniały kluczowe fakty o Bitwie Warszawskiej sprzed 105 lat.

• Przyjdź pamiętać tam, gdzie serce Oświęcimia bije – relacja z placu Tadeusza Kościuszki
• Przypomnijmy historię Bitwy Warszawskiej i co ona zmieniła dla Polski i Europy

Przyjdź pamiętać tam, gdzie serce Oświęcimia bije – relacja z placu Tadeusza Kościuszki

MIEJSCE: plac Tadeusza Kościuszki w Oświęcimiu. W godzinach porannych odbyły się oficjalne obchody Święta Wojska Polskiego, podczas których władzę Powiatu Oświęcimskiego reprezentowały wicestarosta Teresa Jankowska oraz członkini Zarządu Powiatu Małgorzata Kotapka.

Na placu zgromadziły się delegacje samorządowe, weterani, przedstawiciele służb mundurowych, zakładów pracy i instytucji — wszyscy, by oddać hołd poległym żołnierzom. Uroczystość miała charakter lokalny, ale jednocześnie nawiązywała do przełomowych wydarzeń z początku XX wieku.

“- Wojsko Polskie stoczyło jedną z największych i zarazem najważniejszych bitew w historii naszego oręża. Nasza armia odniosła zwycięstwo nad siłami bolszewickimi. Wydarzenie to nazywane jest cudem nad Wisłą, ale cudem nie było, lecz świetną ofensywą przygotowaną przez marszałka Piłsudskiego oraz poświęceniem polskiego żołnierza. Dziś obchodzimy Święto Wojska Polskiego i stajemy tu, przed Grobem Nieznanego Żołnierza, aby oddać hołd żołnierskiej krwi przelanej za Ojczyznę”

Marek Tarnowski, prowadzący uroczystość z oświęcimskiego magistratu.

Delegacje Powiatu uczestniczyły również w obchodach w innych miejscowościach regionu, w tym w Brzeszczach i Kętach. Organizatorzy podkreślali znaczenie pamięci i podtrzymywania historycznej świadomości.

Cześć i chwała Bohaterom! Niech żyje Polska!

Przypomnijmy historię Bitwy Warszawskiej i co ona zmieniła dla Polski i Europy

Bitwa Warszawska decydująco rozegrała się między 13 a 25 sierpnia 1920 roku, a jej punkt kulminacyjny przypada na 15 sierpnia — datę ważną także w kalendarzu religijnym jako Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny. To zderzenie wydarzeń militarnych i symboliki religijnej miało silne znaczenie dla morale ludności i żołnierzy.

Stawka konfliktu wykraczała poza granice Polski: dla przywódców bolszewickich celem było otwarcie drogi na Zachód i rozprzestrzenienie rewolucji, a Polska była postrzegana jako przeszkoda między Moskwą a Berlinem. Zwycięstwo polskie zatrzymało marsz Armii Czerwonej i miało szerokie konsekwencje dla Europy Środkowo‑Wschodniej.

Rola społeczeństwa i dowództwa była kluczowa. W lipcu i sierpniu 1920 roku do Wojska Polskiego zgłosiły się setki tysięcy ochotników, co w połączeniu z wysoką świadomością narodową w wielu regionach kraju przełożyło się na zdolność do szybkiej mobilizacji. Decydujący manewr znad Wieprza, opracowany przez gen. Tadeusza Rozwadowskiego i przeprowadzony pod dowództwem Józefa Piłsudskiego, zaskoczył przeciwnika i odwrócił losy kampanii.

W tamtych dniach walka toczyła się także na płaszczyźnie duchowej i informacyjnej — w prasie i w kościołach bolszewików przedstawiano jako zagrożenie dla religii i porządku społecznego, co dodatkowo wzmacniało opór wobec inwazji. Dla wielu ludzi zbieżność daty zwycięstwa z świętem maryjnym miała wymiar duchowego wsparcia.

Kilka faktów, które warto pamiętać:

• Już na początku 1919 roku bolszewicy utworzyli Polrewowojensowiet — zalążek rewolucyjnego organu mającego w zamyśle kierować przyszłym komunistycznym rządem w Polsce.
• W procesie wojskowym ważne znaczenie miały wewnętrzne konflikty po stronie Armii Czerwonej — np. Józef Stalin, odpowiedzialny za front południowo‑zachodni, nie przekazał posiłków wojskom Tuchaczewskiego, skupiając się na działaniach na kierunku lwowskim.
• Obecność ponad 2 000 oficerów francuskich miała silny efekt psychologiczny dla obrońców Polski i pokazywała, że nie byliśmy zupełnie osamotnieni.
• Skutki militarne i polityczne zwycięstwa były dwojakie: Bitwa Warszawska powstrzymała ekspansję bolszewizmu na zachód i utrzymała niepodległość państw regionu, ale nie pozwoliła w pełni zrealizować koncepcji federacyjnej Piłsudskiego — Ukraina nie stała się stabilnym partnerem, a wyczerpanie Polski nie umożliwiło dalszych ofensyw.
• Ostateczny kompromis został zapisany w pokoju ryskim z 1921 roku — sukces obrony przed rewolucją, ale porażka w budowie trwałego porządku geopolitycznego na wschodzie.

Bitwa Warszawska to zatem zarówno operacja militarna, jak i świadectwo zbiorowego wysiłku kraju, który w kluczowym momencie potrafił przeciwstawić się agresji i obronić prawo do suwerenności.

Fot. Rafał Lorek / Powiat Oświęcimski

Na podstawie: Powiat Oświęcimski